اضطراب در کودکان

اضطراب یک احساس رایج است که می تواند افراد در هر سنی از جمله کودکان را تحت تاثیر قرار دهد. با احساس نگرانی، عصبی بودن و ترس مشخص می شود. در حالی که برخی از اضطراب ها بخشی طبیعی از دوران کودکی است، اگر در زندگی روزمره کودک اختلال ایجاد کند، می تواند به یک مشکل تبدیل شود.


بیشتر بخوانید : اضطراب جدایی در کودکان


دلایل اضطراب در کودکان

عوامل متعددی وجود دارد که می تواند در ایجاد اضطراب در کودک نقش داشته باشد. برخی از شایع ترین علل عبارتند از:

ژنتیک: کودکانی که سابقه خانوادگی اضطراب دارند بیشتر احتمال دارد خودشان دچار اضطراب شوند. این به این دلیل است که آنها ممکن است ژن هایی را به ارث ببرند که آنها را مستعد ابتلا به اختلالات اضطرابی می کند.

شیمی مغز: تصور می شود که اختلالات اضطرابی ناشی از عدم تعادل در برخی مواد شیمیایی مغز مانند سروتونین و نوراپی نفرین است. این مواد شیمیایی در تنظیم خلق و خو و احساسات نقش دارند.

تجربیات زندگی: برخی از تجربیات زندگی می تواند خطر ابتلا به اضطراب را در کودک افزایش دهد. این شامل:

  • تروما: کودکانی که آسیب هایی مانند سوء استفاده یا بی توجهی را تجربه کرده اند، بیشتر در معرض ابتلا به اختلالات اضطرابی هستند.
  • الگو گرفتن: کودکان می توانند از والدین یا سایر مراقبان خود مضطرب بودن را بیاموزند. برای مثال، اگر کودکی در خانواده‌ای بزرگ شود که والدین دائماً نگران یا ترسیده‌اند، احتمال بیشتری دارد که خودشان دچار اضطراب شوند.

شخصیت: برخی از کودکان بدون هیچ دلیل خاصی بیشتر از دیگران مستعد اضطراب هستند. این احتمالاً به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است.

تغییرات مهم زندگی: تغییراتی مانند نقل مکان به یک خانه جدید، شروع یک مدرسه جدید یا تجربه یک بیماری بزرگ می تواند احساس امنیت کودک را مختل کند و باعث ایجاد اضطراب شود.

مشکلات در مدرسه: مشکلات تحصیلی، قلدری، یا اضطراب اجتماعی می تواند در ایجاد اضطراب در کودکان مدرسه ای نقش داشته باشد.

شخصیت و خلق و خوی: برخی از ویژگی های شخصیتی، مانند بیش از حد حساس بودن یا کمال گرا بودن، ممکن است کودکان را بیشتر مستعد اضطراب کند. بعلاوه، کودکانی با خلق و خوی خاص، مانند به راحتی مبهوت شدن یا گوشه گیری، ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به اختلالات اضطرابی باشند.

سبک فرزند پروری: سبک های فرزندپروری می تواند بر رشد اضطراب تأثیر بگذارد. فرزندان والدینی که مضطرب هستند یا بیش از حد محافظت می‌کنند، ممکن است خودشان اضطراب بیشتری نشان دهند. علاوه بر این، فقدان حمایت عاطفی یا والدین ناسازگار می تواند به اضطراب در کودکان کمک کند.

سایر شرایط سلامت روان: اضطراب اغلب با سایر شرایط سلامت روان مانند افسردگی، ADHD یا اختلال طیف اوتیسم همراه است. این شرایط می تواند علائم اضطراب را تشدید کند و مدیریت آن را دشوارتر کند.

اگر نگران این هستید که کودکتان ممکن است اضطراب داشته باشد، مهم است که با پزشک اطفال خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما در ارزیابی علائم فرزندتان و ایجاد یک برنامه درمانی کمک کنند. درمان اضطراب در کودکان معمولاً شامل درمان‌هایی مانند درمان شناختی رفتاری (CBT) و گاهی دارو می‌شود.

اضطراب در کودکان

درمان اضطراب در کودکان

درمان شناختی رفتاری (CBT): CBT یک مداخله پرکاربرد و بسیار موثر برای اختلالات اضطرابی است. بر شناسایی و تغییر افکار و رفتارهای منفی که به اضطراب کمک می کنند تمرکز دارد. CBT می تواند به صورت فردی یا گروهی ارائه شود و معمولاً با سن و سطح رشد کودک تنظیم می شود.

درمان تعامل والد-کودک (PCIT): PCIT نوع خاصی از CBT است که رابطه والد-کودک را به عنوان یک عامل کلیدی در مدیریت اضطراب مورد هدف قرار می دهد. این به والدین کمک می کند تا یاد بگیرند که تعاملات حمایتی و تشویقی با کودک خود فراهم کنند، در حالی که به کودکان خودتنظیمی و مهارت های مقابله ای را نیز آموزش می دهد.

خانواده درمانی: زمانی که اضطراب بر کل سیستم خانواده تأثیر می گذارد، خانواده درمانی می تواند مفید باشد. این یک محیط امن و حمایتی را برای والدین و فرزندان فراهم می کند تا در مورد نگرانی های خود صحبت کنند، راهبردهای مقابله ای جدید را بیاموزند، و پویایی خانواده مثبت و حمایتگرتری ایجاد کنند.

در برخی موارد، دارو ممکن است همراه با درمان های روانشناسی برای درمان اضطراب شدید یا مداوم در کودکان استفاده شود. مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) رایج ترین داروهایی هستند که برای اضطراب در کودکان تجویز می شوند. SSRI ها با افزایش سطح سروتونین، یک ماده شیمیایی مغز که در تنظیم خلق و خوی نقش دارد، کار می کنند.

نکاتی برای والدین

در اینجا چند نکته اضافی برای کمک به کودکان مبتلا به اضطراب آورده شده است:

یک محیط امن و حمایت کننده ایجاد کنید: به کودک خود اجازه دهید بداند که شما در کنار او هستید و نگرانی های او را درک می کنید.

مهارت های مقابله ای را بیاموزید: به کودک خود تکنیک های تمدد اعصاب مانند تنفس عمیق، مدیتیشن و یوگا را آموزش دهید تا به او کمک کنید تا اضطراب خود را مدیریت کند.

عادات سالم را تشویق کنید: به کودک خود کمک کنید تا عادات سالمی مانند خواب کافی، خوردن یک رژیم غذایی سالم و ورزش منظم برای بهبود سلامت کلی خود ایجاد کند.

صبور باشید: زمان می برد تا کودکان یاد بگیرند که چگونه اضطراب خود را مدیریت کنند. با فرزندتان صبور باشید و پیشرفت او را در این راه جشن بگیرید.

 

دریافت مشاوره تلفنی و آنلاین کودک و نوجوان با دکتر سمیه عابدینی

09351639811
لطفا جهت تعیین وقت به شما در واتس اپ پیام بدهید

 

keyboard_arrow_up